อาจารย์เจ็ก ( สามแยกไฟฉาย ) ผู้มีมานะบากบั่นเป็นเลิศ
อาจารย์เจ็ก เป็นลูกคนจีน พ่อแม่ทำสวนอยู่พระประแดง ท่านเป็นคนชื่นชอบวิชาไสยศาสตร์มาตั้งแต่เด็กๆ อายุสิบสองปี ก็ไปเป็นศิษย์อาจารย์พ่วง ในขณะที่คนอื่นในวัยเดียวกัน ยังวิ่งเล่นกันอยู่

    เมื่ออายุ๑๖ปี ได้ไปฝากตัวเป็นศิษย์อาจารย์แก้ว คำวิบูลย์ ศิษย์ก้นกุฎิหลวงปู่ทอง สำหรับอาจารย์แก้ว นับเป็นปรมาจารย์สายสักของสายนี้ เพราะศิษย์ของท่าน ไปมีชื่อเสียงทางสัก นับเป็นสิบๆคน 

    เมื่ออาจารย์เจ็กมาเป็นศิษย์อาจารย์แก้ว ได้หกเดือน อาจารย์เจ็กกับเพื่อนร่วมสำนักอีกสี่คน ได้รบเร้าอาจารย์แก้ว ให้พามาฝากเป็นศิษย์หลวงปู่ทอง
อาจารย์แก้ว จึงได้นำพาเด็กทั้งห้าคนรวมอาจารย์ มาที่วัดราชโยธา ซึ่งสมัยนั้นการเดินทางมาวัดทีลำบากมาก ต้องนั่งรถ แล้วต้องมาต่อเรืออีก จึงมาถึงวัดได้

    เมื่ออาจารย์แก้ว พามากราบหลวงปู่ทองแล้ว ก็เอ่ยปากฝากลูกศิษย์ทั้งห้ากับท่าน หลวงปู่ทองก็นั่งนิ่งเฉยไม่พูดอะไร อาจารย์แก้วก็ขอตัวกลับก่อน แต่ก่อนกลับสั่งว่า ยังไงก็อย่าเพิ่งกลับ เพราะอาจารย์แก้วคงรู้ใจหลวงปู่ทอง ว่าต้องทดสอบความอดทนพวกนี้แน่

    เมื่ออาจารย์แก้ว กลับไปแล้ว หลวงปู่ทองก็เดินเข้ากุฏิ ปิดกุฏิเงียบ แล้วไม่ยอมออกมาอีกเลย ทั้งห้าคนจึงเดินเล่นกันบ้าง คุยกันบ้าง แต่รอถึงเย็นท่านก็ไม่ยอมออกมา ตกลงทั้งห้าคน จึงต้องนอนค้างที่วัด ต้องนอนแถวหน้ากุฏิ นอนก็ไม่ค่อยหลับ เพราะยุงชุมมาก พอตอนเช้า หลวงปู่ทองก็ยังไม่ยอมออกจากกุฏิ จนกระทั่งบ่ายท่านก็ยังไม่ยอมออกมา เพื่อนอีกสี่คนจึงชวนกันกลับ เพราะพวกนี้ยังเป็นนักเรียนอยู่ มีแต่อาจารย์เจ็กคนเดียวไม่ยอมกลับ คืนนั้น อาจารย์เจ็กเลยต้องนอนหน้ากฏิคนเดียว